Skip to content

Voetstappen in de sneeuw

james en matt in sneeuw

Op een koude winteravond was het zover; de eerste sneeuw van het jaar. Ik keek naar buiten en zag een mooi wit landschap. Een wit dek over de straten en daken. Helemaal gaaf als een glad babyhuidje. De volgende dag waren er voetsporen te zien. Mensen en dieren hadden eroverheen gelopen en sporen achtergelaten. Op weg naar hun werk, wandelend boodschappen doen of spelend. Waar het de vorige avond nog een onbeschreven blad was vertellen de voetsporen nu een verhaal.

Zo zie ik het ook met de huid. Als we worden geboren is onze huid gaaf, het is een onbeschreven blad. In de loop van de kinderjaren worden de eerste sporen zichtbaar. Een blauwe plek van het vallen, een kras of een littekentje van een waterpok. Later, in het volwassen leven, ontstaan pigmentvlekjes en rimpels. Al deze ‘sporen’ vertellen jouw verhaal. Van de zonvakantie (pigmentvlekjes) in Spanje tot het lachen tot de tranen over je wangen rollen (lachrimpels).

Als huidtherapeut krijg je regelmatig de vraag of er iets te doen is aan deze ‘sporen’. Dat kan zeker. Er zijn genoeg behandelmethoden om deze ‘sporen’ uit te wissen of te vervagen.  En ik doe dat ook graag voor de mensen.

Maar zullen we, voordat we van alles gaan doen, eerst eens rustig kijken naar deze sporen en het verhaal dat ze vertellen omarmen? Het is tenslotte jouw verhaal….

En als je ze daarna alsnog wilt wissen, dan sta ik uiteraard voor je klaar!

 

Lieve groet,

Ilse